Jan Paweł II w aktach Epsteina. Zdjęcie z papieżem to nie wszystko. Polacy przecierają oczy ze zdumienia Czytaj więcej:

Historia Jeffreya Epsteina to gotowy scenariusz na mroczny thriller, który niestety wydarzył się naprawdę. Przez lata ten człowiek funkcjonował jako finansowy magik, choć do dziś nikt tak naprawdę nie wie, skąd wzięły się jego gigantyczne pieniądze. Zamiast jednak ukrywać się w cieniu, Epstein wolał blask najpotężniejszych ludzi tego świata. W jego notesie widniały nazwiska prezydentów, naukowców i gwiazd Hollywood, a on sam płynnie poruszał się między luksusowymi apartamentami na Manhattanie a swoją prywatną wyspą na Karaibach.

Ten rajski krajobraz miał jednak drugie, potworne dno. Pod płaszczykiem wielkiego biznesu i fundowania stypendiów, Epstein zbudował przerażającą machinę do wykorzystywania nieletnich. System był prosty i bezwzględny: obiecywał młodym dziewczynom karierę w modelingu czy edukację, by wciągnąć je w pułapkę, z której nie było ucieczki. Przez dekady czuł się bezkarny, bo jego sieć wpływów była zbyt gęsta, by ktokolwiek odważył się go ruszyć. Kiedy w 2019 roku w końcu trafił za kratki z zarzutami o handel ludźmi, świat wstrzymał oddech. Nie tylko z powodu skali jego zbrodni, ale ze strachu przed tym, co Epstein może wygadać. Jego śmierć w areszcie tylko dolała oliwy do ognia. Zamiast odpowiedzi, dostaliśmy falę teorii spiskowych i mnóstwo pytań bez odpowiedzi. Do dziś każda nowa lista nazwisk powiązanych z jego otoczeniem wywołuje nerwowe reakcje w kręgach światowej elity.

To nie była tylko historia jednego przestępcy, ale portret patologii na samym szczycie. Okazało się, że ogromne pieniądze i prywatne odrzutowce potrafią skutecznie zagłuszyć sumienie wielu wpływowych osób, które latami przymykały oko na to, co działo się w rezydencjach Epsteina. To sprawa, która mimo jego śmierci, wciąż nie daje o sobie zapomnieć.

Jeffrey Epstein fot. East News

Wielka lista powiązań z Epsteinem
Lista gości Jeffreya Epsteina to od lat jeden z najgorętszych tematów, który regularnie wraca na nagłówki. Trudno się dziwić – mówimy o człowieku, który wokół siebie zbudował sieć powiązań przypominającą pajęczynę, w którą wpadli nie tylko bankierzy, ale też największe nazwiska z pierwszych stron gazet. To nie były zwykłe spotkania biznesowe; to był świat prywatnych wysp, luksusowych odrzutowców i przyjęć, o których postronni mogli tylko pomarzyć.

Najbardziej uderzające w tym wszystkim jest to, jak swobodnie Epstein czuł się w towarzystwie hollywoodzkich aktorów, muzyków i sportowców. Wielu z nich dziś twierdzi, że ich kontakty były czysto towarzyskie lub przypadkowe. Jednak zdjęcia i dokumenty pokazują coś innego – to były relacje oparte na wzajemnych korzyściach. Epstein nie był tylko bogaczem; był człowiekiem, który otwierał drzwi i oferował „możliwości”, których dzisiaj nikt nie chce pamiętać. W tej historii nie brakuje też wątków, które uderzają w sam szczyt hierarchii społecznej, czyli rodziny królewskie. To właśnie te powiązania budzą największy niesmak. Osoby, które miały być symbolem klasy i nienagannych manier, bywały gośćmi w rezydencjach człowieka oskarżanego o najgorsze przestępstwa. Dziś te znajomości są dla nich potężnym obciążeniem wizerunkowym, którego nie da się łatwo zmazać.

Ostatecznie sprawa Epsteina pokazuje, że pod płaszczem wielkiego świata kryła się mroczna rzeczywistość. Gwiazdy i arystokraci, którzy wydawali się nietykalni, okazali się częścią układu, w którym granice moralne praktycznie nie istniały. Każde kolejne ujawnione nazwisko tylko potwierdza, że skala tej toksycznej sieci była znacznie większa, niż początkowo sądzono. To lekcja o tym, że w świecie wielkich pieniędzy i sławy, nic nie jest tak kolorowe, jak mogłoby się wydawać na zdjęciach w kolorowej prasie.

Historia Jeffreya Epsteina to studnia bez dna, w której co rusz wypływają polskie wątki. Tym razem nie chodzi o wielką politykę, ale o ujawnione maile, które rzucają światło na to, jak wyglądała codzienność w otoczeniu miliardera. W wiadomościach z kwietnia 2014 roku Epstein dopytuje swoją rozmówczynię – najprawdopodobniej polską modelkę – o plany wyjazdu do Rzymu i termin rozmowy na Skype.

Nie pojechałam tam. Może powinnam. Oglądałeś kanonizację Jana Pawła II?” – odpisuje.

Data tych maili jest nieprzypadkowa. Rozmowy toczyły się 27 kwietnia, czyli dokładnie w dniu, kiedy odbywała się kanonizacja Jana Pawła II. Podczas gdy świat patrzył na Watykan, w skrzynce mailowej Epsteina toczyły się banalne pogawędki o kiepskich relacjach międzyludzkich i logistyce podróży. 

Tak, myślę, że powinnaś wyjść z domu. Oczywiście możemy się spotkać w Paryżu, jeśli tego wolisz. Ale nie lubię tego, że wydajesz się niespokojna. Myślę, że powinnaś przylecieć do Nowego Jorku 8, pójść do lekarza 9, 10, przybyć na wyspę 11 i pozostać do 31″ – odpisał Epstein.

Nazwisko polskiego papieża pojawia się w aktach Departamentu Sprawiedliwości USA jeszcze raz, choć w dość absurdalnym kontekście. W 2015 roku współpracownicy Epsteina dyskutowali o remoncie jednej z jego posiadłości, a konkretnie o wykończeniu kolumn, które miały nawiązywać do watykańskiej estetyki. To rzuca światło na specyficzny gust finansisty, który lubił otaczać się rzeczami kojarzonymi z absolutną władzą i prestiżem.

Pokrycie powierzchni wapnem to pierwszy krok do ich wykończenia. Odbyliśmy krótką rozmowę, aby uniknąć nieporozumień. (Epstein) chce, abym każdą kolumnę ukończył inaczej, ponieważ kiedy mieszkał z papieżem Janem Pawłem II w Watykanie, oglądał różnorodne kolumny zdobyte podczas wojen. Powiedział mi, że każdy papież domagał się kolumny z każdego kraju, który został podbity. W Watykanie istnieje cała kolekcja – napisał.

Choć teorie spiskowe sugerowały różne scenariusze, nie ma żadnych dowodów na to, by Epstein kiedykolwiek mieszkał w Watykanie. Faktem jest jednak, że w 2003 roku on i Ghislaine Maxwell pojawili się na publicznej audiencji u papieża. Z tego wydarzenia zostało nawet zdjęcie, które dziś, po latach od ujawnienia skandalu, wygląda po prostu upiornie. To przypomnienie, że osoby oskarżane o najcięższe przestępstwa potrafiły bez problemu wmieszać się w tłum i brylować na salonach, o których zwykli śmiertelnicy mogą tylko pomarzyć.