Nawrocki skorzystał z prawa łaski. Ujawniono o kogo chodzi i w kraju zawrzało

W Pałacu Prezydenckim zapadły decyzje, które od razu zwróciły uwagę opinii publicznej. Chodzi o wnioski, które od miesięcy krążyły między instytucjami, a teraz doczekały się finału. W komunikacie pojawiły się liczby, konkretne daty i wyjaśnienie, dlaczego w części spraw prezydent powiedział „nie”.

Kancelaria Prezydenta przekazała, że prezydent Karol Nawrocki rozpatrzył osiem wniosków prokuratora generalnego dotyczących ułaskawienia. Z tego pakietu prawo łaski zastosowano wobec trzech osób, a w pięciu przypadkach odmówiono.

Prezydent RP postanowieniami z dnia 2 lutego 2026 roku zastosował prawo łaski wobec trzech osób. Prezydent RP postanowieniem z dnia 2 lutego 2026 roku nie zastosował prawa łaski wobec pięciu osób”.

W komunikacie wyjaśniono też istotny szczegół: w tych pięciu sprawach sądy pozytywnie opiniowały prośby skazanych, ale prokurator generalny miał wystąpić do prezydenta z wnioskami o nieskorzystanie z prawa łaski.

Z ustaleń wynika, że wnioski, które trafiły na biurko obecnego prezydenta, pochodzą jeszcze z okresu prezydentury Andrzeja Dudy. Jednocześnie podkreślono, że żaden z nich nie dotyczył Andrzeja Borowskiego, byłego opozycjonisty z czasów PRL.

Wskazano też, że wniosek w tej sprawie formalnie nie wpłynął do Kancelarii Prezydenta.

Cztery sprawy z żądaniem akt. Co oznacza tryb z art. 567 k.p.k.
Kancelaria podała, że prezydent podpisał również cztery postanowienia, w których – w trybie art. 567 § 2 k.p.k. – zażądał od prokuratora generalnego przedstawienia akt w czterech sprawach.

Rzecznik prezydenta, Rafał Leśkiewicz, wyjaśniał sens tego przepisu:

„Prokurator generalny przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej akta sprawy lub wszczyna z urzędu postępowanie o ułaskawienie w każdym wypadku, kiedy prezydent tak zadecyduje”.

Jakie były powody ułaskawień. Kancelaria mówi o „względach humanitarnych”
W wypowiedzi rzecznika podkreślono, że decyzje o ułaskawieniu zapadły z uwzględnieniem kilku elementów: względów humanitarnych, pozytywnych opinii sądów i wniosków prokuratora generalnego o skorzystanie z prawa łaski.

„Podejmując decyzje Prezydent RP kierował się względami humanitarnymi, pozytywnymi opiniami sądów a także wnioskami prokuratora generalnego o skorzystanie z prawa łaski”.

Pierwsza osoba. Katastrofa w ruchu lądowym i warunkowe zawieszenie kary
Jedna z ułaskawionych osób była skazana za czyn z art. 173 § 2 i § 4 k.k., czyli nieumyślne sprowadzenie katastrofy w ruchu lądowym, jeśli następstwem jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu wielu osób.

W tym przypadku prezydent zastosował prawo łaski poprzez warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności na okres próby. Wskazano, że znaczenie miały m.in. bardzo trudna sytuacja zdrowotna, zaawansowany wiek, skrucha, przeproszenie pokrzywdzonych, incydentalny charakter czynu i pozytywna opinia środowiskowa.

Druga osoba. Groźby karalne i darowanie kary pozbawienia wolności
Druga sprawa dotyczyła osoby skazanej za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k., czyli groźby karalne. Kancelaria przekazała, że prezydent zastosował prawo łaski przez darowanie kary pozbawienia wolności.

Jako przesłanki wskazano m.in. trudną sytuację zdrowotną, zaawansowany wiek, odległy termin popełnienia czynu oraz przestrzeganie porządku prawnego po wyroku

Trzeci przypadek dotyczył osoby skazanej m.in. za czyny z art. 286 § 1 k.k., art. 296 § 1 i 3 k.k. oraz art. 301 § 1 k.k. – wskazano tu oszustwo, wyrządzenie szkody w obrocie gospodarczym w wielkich rozmiarach oraz pokrzywdzenie wierzycieli.

Prezydent zastosował prawo łaski poprzez warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności i oddanie skazanego w okresie próby pod dozór kuratora. Wśród powodów wymieniono trudną sytuację rodzinną związaną z ciężką chorobą osoby najbliższej i koniecznością opieki nad nią oraz małoletnimi, a także upływ czasu, przestrzeganie porządku prawnego po wyroku i wskazaną w komunikacie niemożność korzystania ze środków ochrony przewidzianych przez kodeks karny wykonawczy.