Władimir Semirunnij rozważa, gdzie przekaże swój srebrny medal z igrzysk. Czy trafi do muzeum, czy pozostanie w Tomaszowie Mazowieckim?

Szukaj w serwisie…
Szukaj
Wideo
Plotki
Wydarzenia
Pieniądze

Sport
Inne sporty
Władimir Semirunnij odda medal. “Tak jak mówiłem wcześniej”
Co Władimir Semirunnij zrobi z medalem? Padła jasna deklaracja

Ryszard Opiatowski
Dziennikarz działu Sport

Data utworzenia: 19 lutego 2026, 18:47.
Udostępnij
Władimir Semirunnij zajął 10. miejsce w łyżwiarskim biegu na 1500 m w zimowych igrzyskach olimpijskich w Mediolanie. Triumfował Chińczyk Zhongyan Ning przed Amerykaninem Jordanem Stolzem i Holendrem Kjeldem Nuisem. Po biegu reprezentant Polski podkreślił, że zamierza rozstać się ze srebrnym medalem, który wywalczył na dystansie 10000 m. — Chciałbym go gdzieś przekazać i to się nie zmieniło, ale jeszcze nie wiem gdzie. Może muzeum sportu w Warszawie? Z drugiej strony fajnie byłoby zostawić go w Tomaszowie Mazowieckim — powiedział w rozmowie z “Faktem”.

Władimir Semirunnij.3
Zobacz zdjęcia
Władimir Semirunnij. Foto: Paweł Skraba / Materiały prasowe
Semirunnij ma już jeden medal tych igrzysk — srebrny na 1000 m. Na 1500 m zwykle nie startuje, więc miejsce w dziesiątce go satysfakcjonuje. A przed nim jeszcze jeden start

Władimir Semirunnij: Oczywiście chciałbym pojechać jeszcze szybciej. Poziom był jednak wysoki. Zwycięzca uzyskał czas poniżej 1:42, pozostali medaliści poniżej 1:42, czyli było bardzo szybko. Wszyscy mówili, że wygra Jordan Stolz, ale tak się nie stało. Bardzo się cieszę, bo to jest dobre dla sportu, gdy po czyjejś dominacji pojawia się ktoś inny i wygrywa. Z drugiej strony jestem bardzo zadowolony z czasu 1:45.37 to dobry wynik. Podobne czasy uzyskiwałem tylko w Heerenveen, a tam jednak lepszy lód. Tutaj był trochę bardziej miękki, przez co minimalnie wolniejszy. Ale jeśli spojrzymy na wyniki i weźmiemy pod uwagę, że to igrzyska, był to dla mnie naprawdę dobry przejazd. Technicznie bardzo solidny i przede wszystkim bardziej “z głową” niż na 10 kilometrów.

Nie, nigdy tak nie robię. Jeśli jest dobra noga, to nie ma znaczenia, kiedy startuję. Mógłbym jeździć codziennie. To są igrzyska, po co miałbym się oszczędzać? Mentalnie na pewno było mi łatwiej po sukcesie na 10 kilometrów. Ten medal dał mi spokój w głowie, zrzuciłem z siebie dużą presję. Ale wciąż to są igrzyska i trzeba walczyć. Nieważne, jakie zawody. Kiedy czuję, że mam dobre tempo wychodzę z tym samym nastawieniem: dać z siebie maksimum.

Dasz radę utrzymać skupienie do soboty? Stałeś się bardzo rozchwytywany.

To prawda, że zainteresowanie jest większe, ale podchodzę do tego spokojnie. Codziennie trenuję. A kiedy czuję, że jest już tego za dużo, po prostu kończę wywiad i wracam do pokoju odpocząć. Spokojnie, bez nerwów podchodzę do ostatniego występu i to będzie bardzo ciekawe doświadczenie. Ostatni raz startowałem w takim wyścigu cztery lata temu. Tor tutaj nie jest bardzo szeroki, więc jazda na łukach będą wymagająca. Trochę jak w short tracku. Taktykę na pewno omówię z trenerem i z przyjacielem, który ma duże doświadczenie w takich startach. Trzeba wiedzieć, na kogo patrzeć i jak to rozegrać.

Chciałbym go najpierw wszystkim pokazać. Koledzy przychodzą, pytają, jak wygląda, jeszcze go nie trzymali. Tak jak mówiłem wcześniej, chciałbym go gdzieś przekazać i to się nie zmieniło, ale jeszcze nie wiem gdzie. Może muzeum sportu w Warszawie? Z drugiej strony fajnie byłoby zostawić go w Tomaszowie Mazowieckim, żeby młodzi, którzy tam trenują, widzieli, że wszystko jest możliwe, że chłopak z Tomaszowa mógł to zrobić, więc oni też mogą. Jeśli to miałoby kogoś zainspirować, to wolałbym, żeby medal został bliżej Tomaszowa.