Ten gw**t nie był udawany. Wstrząsająca prawda o słynnej scenie wyszła na jaw po latach

Przez dekady uchodziło za film, o którym mówiło się szeptem i z wypiekami na twarzy. Dziś wraca w zupełnie innym kontekście – nie jako symbol rewolucji obyczajowej, tylko jako historia, która dla jednej z aktorek okazała się ciężarem na całe życie.

Ostatnie tango w Paryżu” zapisało się w historii kina jako produkcja, która przekraczała granice obyczajowe swoich czasów. Film budził sprzeciw, wywoływał skrajne reakcje i w niektórych krajach nie został dopuszczony do dystrybucji.

Jednocześnie zdobył uznanie branży. To właśnie ten kontrast – między zachwytem a oburzeniem – sprawił, że tytuł rósł do rangi legendy. I że przez lata wracał w rozmowach jako „ten film”, który rzekomo zmienił kino.

Maria Schneider: szybka sława, która miała swoją cenę
Dla Marii Schneider rola okazała się przełomem. Miała 19 lat, gdy wygrała casting i znalazła się w samym środku wielkiej produkcji. Z dnia na dzień stała się twarzą, którą publiczność zaczęła utożsamiać z ekranową postacią.

publiczna jest inna niż w latach 70. Coraz częściej pada pytanie: ile w sztuce wolno, jeśli cenę płaci ktoś, kto nie miał pełnej kontroli nad tym, co się z nim dzieje.

Dlaczego ta historia wraca właśnie teraz
Bo to już nie jest opowieść o „skandalu filmowym”. To opowieść o nierównowadze sił: młoda aktorka, potężny reżyser, wielka produkcja i decyzje podejmowane ponad jej głową.

I o tym, że po latach nie wystarczy powiedzieć „czuję się winny”. Zwłaszcza jeśli w tym samym zdaniu pada „nie żałuję”.