Pilne wieści gruchnęły nagle. Nawrocki zwrócił się do Czarzastego i się zaczęło. Ludzie nie wytrzymali…

To miało być zwykłe spotkanie z mieszkańcami, rozmowa o projektach ustaw i sprawach społecznych. A jednak w piątek 13 lutego 2026 roku atmosfera w jednej chwili zgęstniała. Karol Nawrocki wszedł w temat, który od tygodni podgrzewa polityczną temperaturę, a reakcja sali była natychmiastowa. Dla jednych – spontaniczna. Dla innych – najmocniejszy obraz tej kampanii emocji.

Czytaj też: 10 oznak, że partner Cię zdradza. Gdy wystąpi oznaka nr 10 to jest niemal pewne
Ostre słowa prezydenta i uderzenie w marszałka Czarzastego
Prezydent od początku nie owijał w bawełnę. Zwrócił się bezpośrednio do marszałka Włodzimierza Czarzastego i postawił sprawę w sposób, który wielu odebrało jako personalny atak. Padły sformułowania, które trudno uznać za chłodny język instytucji.

Zobacz więcej

Wybieram przemoc prawdy wobec postkomunisty.”

W wystąpieniu Nawrockiego wybrzmiało też oskarżenie, że marszałek blokuje kluczowe projekty ustaw. W tej narracji spór nie dotyczy tylko procedur, ale konkretów, które – jak podkreślał prezydent – mają dotykać codziennego życia obywateli.

Piętnaście ustaw w tle. PIT, prąd i emerytury jako oś sporu

W trakcie spotkania Nawrocki mówił o piętnastu projektach ustaw, które – jego zdaniem – nie są procedowane i od miesięcy czekają na decyzję Sejmu. Wśród nich wskazywał inicjatywy o mocnym społecznym ciężarze.

Zobacz

Pierwsza dotyczyła rozwiązań podatkowych, opisywanych jako zerowy PIT dla wybranych grup zawodowych, m.in. młodych pracowników i osób wchodzących w działalność gospodarczą. W tej opowieści chodziło o szybszy start i większą finansową stabilność na początku drogi.

Druga sprawa to ceny energii. Prezydent mówił o projekcie obniżki cen prądu o 33 procent, przedstawiając go jako ulgę dla domowych budżetów, zwłaszcza w czasie wysokich kosztów życia.

Trzecia oś to emerytury. Nawrocki odwoływał się do pomysłu podwyższenia świadczeń do poziomu „godnego życia”, podkreślając frustrację społeczną, gdy sprawy seniorów utknęły w politycznym klinczu.

W jego przekazie te projekty stały się symbolem większego konfliktu między prezydentem a większością sejmową oraz tego, jak polityczne tarcia przekładają się na rachunki, podatki i poczucie bezpieczeństwa ekonomicznego.