Sprawa się komplikuje👇

W niedzielę, 8 lutego 2026 roku, polska kultura straciła jedną ze swoich najbardziej charyzmatycznych postaci. Edward Linde-Lubaszenko zmarł w wieku 86 lat, o czym poinformował jego syn, aktor i reżyser Olaf Lubaszenko, publikując w mediach społecznościowych poruszający wpis opatrzony czarno-białym zdjęciem ojca i słowami: „Żegnaj, tato”.

Edward Linde-Lubaszenko był artystą wszechstronnym – aktorem teatralnym, filmowym i telewizyjnym, a także pedagogiem, którego obecność na scenie i ekranie ukształtowała wiele pokoleń widzów i studentów. W ciągu swojej kariery zagrał w ponad 70 filmach, a w teatrze wystąpił w ponad 110 rolach, z czego blisko 80 to występy w ramach Teatru Telewizji. Jako wykładowca i dziekan Wydziału Aktorskiego Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie inspirował młodych aktorów, przekazując im zarówno kunszt rzemiosła, jak i pasję do sztuki.

Urodzony 23 sierpnia 1939 roku w Białymstoku, początkowo planował karierę medyczną, jednak talent i fascynacja sceną teatralną skierowały jego życie na ścieżkę aktorstwa. Linde-Lubaszenko stał się ikoną polskiego kina dzięki niezapomnianym kreacjom w takich produkcjach jak „Psy”, „Poranek kojota” czy „Chłopaki nie płaczą”. Jego role telewizyjne, w tym doktor Roman Bognar w serialu „Układ krążenia”, utrwaliły jego wizerunek w świadomości szerokiej publiczności.

Za swoje osiągnięcia artystyczne został wielokrotnie wyróżniony, między innymi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Śmierć Linde-Lubaszenki wywołała falę żalu w środowisku aktorskim i wśród fanów – nie tylko jako koniec epoki w polskim teatrze i kinie, ale także w kontekście osobistych refleksji, które pojawiają się teraz w związku z jego testamentem i pamięcią o artyście.

Jego życie i twórczość pozostaną symbolem pasji, profesjonalizmu i oddania sztuce, a pamięć o nim będzie trwała zarówno na deskach sceny, jak i w sercach widzów.

Edward Linde-Lubaszenko, fot. KAPIF

Testament Edwarda Linde-Lubaszenki
W jednym z ostatnich wywiadów, udzielonych jeszcze przed śmiercią, Edward Linde-Lubaszenko poruszył temat testamentu i własnego odejścia — temat, który dziś dla wielu stał się kluczowy w refleksji nad jego życiem i filozofią egzystencji. Aktor otwarcie przyznawał, że nie planuje tworzenia formalnego testamentu i zgodnie ze swoim podejściem do życia nie zamierzał pozostawiać po sobie ani długów, ani zapisów majątkowych. W rozmowie z dziennikarzami wyraził to wprost:

„Jaki testament? Ja myślę, co to zrobić, żeby zdrowie zachować i wiedzieć, kiedy umrzeć, żeby wszystko, co mi zostanie przed śmiercią zużyć.”

Podkreślał przy tym, że jego priorytetem było odejście „z czystą kartą” — wolnym od zobowiązań moralnych, psychicznych i finansowych. Dla Linde-Lubaszenki oznaczało to pragnienie życia pełnią życia aż do ostatniej chwili i nieobciążania bliskich ciężarem formalności czy spraw materialnych.

W innym fragmencie wywiadu mówił o podejściu do codzienności w kontekście nieuniknionego końca, wskazując, że skoro sam może korzystać z uroków życia i „hulać za swoje”, to nie widzi potrzeby nadmiernego skupiania się na formalnościach czy testamentowych zapisach.

Dla wielu fanów te słowa stały się dziś punktem intensywnych interpretacji. Jedni widzą w nich głęboką filozofię życia, inni dostrzegają w nich dowcip i dystans charakterystyczny dla artysty. Bez względu na sposób odczytania, niemal wszyscy zgadzają się, że Linde-Lubaszenko pozostawił po sobie coś znacznie cenniejszego niż dokumenty prawne — dziedzictwo artystyczne i wpływ na kolejne pokolenia aktorów, które stanowią trwały ślad jego obecności w polskiej kulturze.

Co jest w pączku za 99 groszy i gdzie go kupić? W Biedronce nawet po 79 groszy
Czytaj dalej

Gigantyczne utrudnienia. Doszło do zderzenia tramwajów. Są ranni
Czytaj dalej
Pogrzeb Edwarda Linde-Lubaszenki
Po śmierci Edwarda Linde-Lubaszenki sytuacja przybrała nieoczekiwany obrót. Choć minęły już dni od jego odejścia, rodzina, fani i instytucje wciąż czekają na jedno rozstrzygnięcie – decyzję o charakterze i terminie pogrzebu. Ministerstwo Kultury potwierdza, że procedura związana z uroczystością jest w toku, jednak szczegółów brak. Jak wynika z informacji przekazanych mediom, pismo dotyczące pogrzebu wpłynęło 9 lutego, a teraz „piłeczka jest po stronie ministerstwa”. Wciąż nie wiadomo, czy pogrzeb odbędzie się z honorami państwowymi, czy w kameralnym gronie najbliższych. Każdy dzień zwłoki w tej sprawie wzbudza wśród bliskich i fanów niepokój, bo nagłe decyzje w tak delikatnej kwestii wymagają nie tylko formalnej zgody, ale też szacunku dla pamięci artysty.

Niepewność obejmuje również miejsce pochówku. Zarówno warszawskie, jak i krakowskie cmentarze nie otrzymały jeszcze żadnego zgłoszenia, co powoduje lawinę spekulacji i domysłów. Fani snują teorie o możliwym spoczynku w Warszawie, inni wskazują Kraków – tam, gdzie Linde-Lubaszenko przez lata kształcił młodych aktorów i pozostawił trwały ślad w środowisku teatralnym. 

Związek Artystów Scen Polskich przyznaje, że oficjalna decyzja ministerstwa jeszcze nie zapadła, a organizacja nie może w tej chwili podejmować żadnych działań w imieniu rodziny ani planować ceremonii. Każdy dzień oczekiwania wydaje się przeciągać w nieskończoność, a społeczność aktorska oraz publiczność pozostaje w stanie zawieszenia. 

Dla bliskich i przyjaciół aktora, którzy chcieliby już rozpocząć przygotowania i zaplanować pożegnanie, brak decyzji ministerstwa jest prawdziwym testem cierpliwości. Dla fanów, którzy pamiętają jego niezapomniane role w filmach i na deskach teatru, to czas refleksji nad dorobkiem i niecierpliwego oczekiwania na moment, kiedy będzie można oddać ostatni hołd. Brak jasnych komunikatów ministerstwa, niepewność co do honorów państwowych i lokalizacji pochówku sprawiają, że uroczystość pozostaje w zawieszeniu, a cała Polska – od urzędników po fanów – wciąż czeka na decyzję, która pozwoli pożegnać aktora w sposób godny jego rangi i dorobku.