To właśnie oni zdobyli w tym roku muzycznego Grala

Tegoroczna gala Grammy ruszyła z kopyta, a organizatorzy postawili na sprawdzone patenty. Zaczęło się od dużej dawki energii, którą zaserwowali Rosé i Bruno Mars. Ich wspólny hit „APT.” na żywo brzmiał dokładnie tak, jak powinien brzmieć popowy numer na otwarcie wieczoru – głośno i dynamicznie. Imprezę po raz szósty poprowadził Trevor Noah, który czuje się na tej scenie jak u siebie w salonie. W swoim monologu standardowo chwalił wszystkich nominowanych, ale umówmy się – każdy czekał na to, kto faktycznie zgarnie pierwsze złote gramofony.

Tuż po występie Sabriny Carpenter, która pokazała się w utworze „Manchild”, przyszła pora na najważniejsze rozdania. Gwiazdą wieczoru bezsprzecznie został Kendrick Lamar. Raper wszedł w tę galę z aż dziewięcioma nominacjami i od razu zgarnął nagrodę za najlepszy album rapowy. Jego przemówienie było krótkie i rzeczowe: podkreślił, że hip-hop to kultura, którą tworzy się wspólnie. To nie były puste słowa, bo Lamar właśnie przeszedł do historii.

Dzięki tegorocznym wygranym Kendrick stał się najczęściej nagradzanym raperem w historii Grammy, oficjalnie detronizując Jay-Z. To moment symboliczny, pokazujący, że hierarchia w świecie rapu ulega przetasowaniu. Choć gala zawsze jest pełna blichtru i wyreżyserowanych uśmiechów, ten rekord Lamara to twardy fakt, z którym trudno dyskutować. Artysta nie tylko zgarnął statuetki, ale udowodnił, że jest obecnie najważniejszą postacią w swojej branży. Warto również zaznaczyć, że w tym roku Justyna Steczkowska zgłosiła również swoją kandydaturę z utworem Gaja w kategorii “najlepszy światowy występ” oraz album Witch Tarohoro do kategorii “Najlepszy album imersyjny”. Jednak ze względu na znikomą kampanię promocyjną na terenie USA, zgłoszenia nie znalazły się na liście nominowanych.

Wieczór pokazał, że Grammy wciąż potrafią przyciągnąć uwagę, łącząc świeżość nowych gwiazd z betonowaniem pozycji legend. Lamar na tronie, Noah z mikrofonem i masa dobrej muzyki – to był po prostu solidny wieczór, w którym historia działa się na naszych oczach.