Pokojowy Nobel dla Trumpa? To możliwe. Sikorski stawia warunek Czytaj więcej:

Głos Radosława Sikorskiego w sprawach międzynarodowych od lat ma szczególną wagę – zarówno w Europie, jak i za oceanem. Tym razem szef polskiej dyplomacji odniósł się do inicjatywy, która budzi skrajne emocje i dzieli światową opinię publiczną. Podczas piątkowej konferencji prasowej, zorganizowanej wspólnie z ministrem spraw zagranicznych Luksemburga Xavierem Bettelem, Sikorski został zapytany o możliwość poparcia kandydatury Donalda Trumpa do Pokojowej Nagrody Nobla.

Odpowiedź była wyważona, ale jednocześnie bardzo konkretna. Minister jasno dał do zrozumienia, że w tej sprawie nie ma mowy o automatycznym poparciu ani o geście czysto politycznym. Jego stanowisko opiera się na jednym, jasno zdefiniowanym kryterium, które w polskiej polityce zagranicznej pozostaje niezmienne od początku rosyjskiej agresji na Ukrainę.

Sikorski podkreślił, że Pokojowa Nagroda Nobla nie może być przyznawana za deklaracje, zapowiedzi czy medialne narracje. W jego ocenie musi ona być konsekwencją realnego, trwałego i zgodnego z prawem międzynarodowym rozwiązania konfliktu. Szczególne znaczenie miało użycie słowa „sprawiedliwy”, które w dyplomatycznym języku oznacza brak zgody na sankcjonowanie agresji czy naruszania granic suwerennego państwa.

Wypowiedź polskiego ministra została uważnie odebrana przez obserwatorów zagranicznych. Polska, jako jeden z kluczowych sojuszników Ukrainy i państwo graniczne NATO, odgrywa w tym konflikcie rolę znacznie większą niż tylko regionalną. Każda deklaracja płynąca z Warszawy jest analizowana pod kątem jej wpływu na przyszłe negocjacje pokojowe oraz relacje transatlantyckie.

Bezpośrednim tłem całej sprawy jest oficjalna inicjatywa, która trafiła do polskich władz ustawodawczych. Do Sejmu RP wpłynęło pismo podpisane przez przewodniczącego Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych Mike’a Johnsona oraz przewodniczącego izraelskiego Knesetu Amira Ohanę. Autorzy listu zwrócili się do marszałków parlamentów kilku państw z prośbą o poparcie kandydatury Donalda Trumpa do Pokojowej Nagrody Nobla.

Dokument został przyjęty przez marszałka Sejmu Włodzimierza Czarzastego, który zapowiedział, że przedstawi swoje stanowisko po zapoznaniu się z treścią i kontekstem inicjatywy. Ta zapowiedź sprawiła, że temat błyskawicznie stał się przedmiotem debaty nie tylko w kuluarach politycznych, ale również w mediach i wśród opinii publicznej.

Sam fakt skierowania pisma do polskiego parlamentu nie jest przypadkowy. Polska, ze względu na swoje zaangażowanie w pomoc Ukrainie, uchodzi dziś za jeden z najważniejszych punktów odniesienia w Europie Środkowo-Wschodniej. Poparcie – lub jego brak – ze strony Warszawy może być odczytywane jako sygnał dla innych państw regionu oraz dla samego Komitetu Noblowskiego.

Inicjatorzy nominacji starają się budować szeroką koalicję poparcia, obejmującą zarówno rządy, jak i parlamenty. To strategia mająca nadać kandydaturze Trumpa międzynarodową legitymację i pokazać, że nie jest ona jedynie elementem amerykańskiej polityki wewnętrznej. W tym kontekście reakcja polskich władz nabiera znaczenia wykraczającego poza krajową debatę.