Nikt się nie spodziewał!

Karol Nawrocki to polski historyk i działacz instytucjonalny, od kilku lat silnie obecny w debacie publicznej, zwłaszcza w obszarze polityki historycznej. Urodził się 3 marca 1983 roku w Gdańsku. Jest doktorem nauk humanistycznych – stopień doktora uzyskał na Uniwersytecie Gdańskim, gdzie zajmował się najnowszą historią Polski, w szczególności problematyką oporu społecznego wobec władzy komunistycznej.

Zawodowo od wielu lat związany jest z instytucjami pamięci narodowej. Od 2009 roku pracował w Instytucie Pamięci Narodowej, gdzie stopniowo awansował, pełniąc funkcje badawcze i menedżerskie. W latach 2017–2021 był dyrektorem Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku. Jego kadencja w tej instytucji wzbudzała liczne kontrowersje i była szeroko komentowana w mediach, głównie w kontekście zmian w wystawie stałej i sporów wokół narracji historycznej.

W 2021 roku Karol Nawrocki został wybrany przez Sejm i Senat na prezesa Instytutu Pamięci Narodowej. Na tym stanowisku odpowiada za kierowanie jedną z kluczowych instytucji państwowych zajmujących się badaniem, archiwizowaniem i upowszechnianiem wiedzy o zbrodniach nazistowskich i komunistycznych oraz najnowszej historii Polski. Jako prezes IPN jest jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w obszarze polityki pamięci, a jego wypowiedzi i decyzje regularnie stają się przedmiotem debaty publicznej.

Równolegle Nawrocki funkcjonuje jako autor publikacji naukowych i popularnonaukowych, poświęconych m.in. historii PRL, opozycji antykomunistycznej, ale także dziejom sportu w Polsce. W ostatnich latach coraz częściej postrzegany jest również jako postać polityczna — w 2024 roku ogłoszono jego kandydaturę na urząd Prezydenta RP, wspieraną przez Prawo i Sprawiedliwość, co znacząco zwiększyło jego rozpoznawalność poza środowiskiem historyków.

Karol Nawrocki łączy więc role badacza, menedżera instytucji publicznych i aktora sporu ideowego o interpretację przeszłości. Dla jednych jest konsekwentnym promotorem patriotycznej wizji historii, dla innych — symbolem upolitycznienia pamięci historycznej. Niezależnie od ocen, należy dziś do najbardziej wpływowych postaci kształtujących narrację o najnowszej historii Polski.

Karol Nawrocki, fot. KAPIF

POPRZEDNI
NASTĘPNY
Jakim prezydentem jest Karol Nawrocki?
Karol Nawrocki jest dziś prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej — urzędu, który objął 6 sierpnia 2025 roku po wygranych wyborach prezydenckich w czerwcu tego samego roku. Jego zwycięstwo w drugiej turze było bardzo wyrównane, co odzwierciedla głębokie podziały w polskim społeczeństwie i polityce. 

Jako głowa państwa Nawrocki reprezentuje konserwatywne i narodowo-suwerenistyczne poglądy, które akcentował już jako kandydat. W debacie publicznej i podczas kampanii podkreślał potrzebę silnej tożsamości narodowej, umocnienia granic, utrzymania tradycyjnych wartości społecznych i rodzinnych oraz sceptycyzm wobec federalizowania Unii Europejskiej. Jego narracja często używa sloganu „Polska przede wszystkim / Polacy przede wszystkim”, który wskazuje na priorytet interesów narodowych nad ideami szerszej integracji europejskiej. 
W polityce zagranicznej Nawrocki opowiada się za utrzymaniem silnej roli Polski w NATO i zacieśnianiem sojuszy, zwłaszcza ze Stanami Zjednoczonymi, ale równocześnie wyraża krytyczne stanowisko wobec coraz głębszej unijnej integracji w sferze polityki i gospodarki. 
Jako prezydent aktywnie wykorzystuje swoje konstytucyjne uprawnienia: uczestniczy w ważnych międzynarodowych spotkaniach, reprezentuje Polskę na forach światowych, a także korzysta z prawa weta wobec ustaw uchwalanych przez parlament, co czyni go jednym z bardziej aktywnych urzędników w tej sferze. 

Oceny społeczne dotyczące jego prezydentury są mieszane — część obywateli wyraża ostrożny optymizm i nadzieje, że będzie dobrym prezydentem, inni zaś mają obawy co do kierunku, w jakim politycznie chce prowadzić państwo. 

Podsumowując, Karol Nawrocki jest prezydentem o profilu konserwatywnym i narodowo-suwerenistycznym, który stara się łączyć rolę głowy państwa z aktywnym wpływem na debatę publiczną, politykę historyczną i kształt relacji międzynarodowych, a jego prezydentura już teraz budzi szeroką dyskusję w Polsce i za granicą. 
 

Karol Nawrocki kontra TVP
Karol Nawrocki zorganizował konferencję prasową, podczas której podsumował swój pobyt w Davos i odniósł się do tematów poruszanych podczas międzynarodowych spotkań. W centrum jego wypowiedzi znalazła się aktualna sytuacja geopolityczna oraz narastające napięcia na arenie międzynarodowej, które — jak podkreślał — nie są już jedynie abstrakcyjnymi sporami dyplomatycznymi, lecz realnymi konfliktami wpływającymi na bezpieczeństwo Europy.

Odpowiadając na pytanie reportera TVP Info, Nawrocki zaznaczył, że Europa znajduje się dziś w momencie poważnej próby. Jednocześnie wyraźnie odciął się od roli reprezentanta czy rzecznika Unii Europejskiej, podkreślając, że stanowisko Polski w kwestii relacji z Federacją Rosyjską znacząco różni się od podejścia prezentowanego przez część państw Europy Zachodniej. W jego wypowiedzi wybrzmiała teza o odmiennych doświadczeniach historycznych i wrażliwości politycznej, które — jego zdaniem — wpływają na sposób postrzegania zagrożeń i prowadzenia dialogu międzynarodowego.

Na zakończenie konferencji doszło do zaskakującego akcentu. Karol Nawrocki zwrócił się bezpośrednio do dziennikarza TVP, nie kryjąc wątpliwości, czy jego słowa zostaną w całości lub rzetelnie zaprezentowane widzom Telewizji Polskiej. Ta uwaga, wypowiedziana już po głównej części spotkania, nadała konferencji wyraźnie bardziej osobisty i politycznie napięty ton, który szybko został odnotowany przez media.

I od razu wyrażę swój smutek, bo pewnie i tak tego nie puścicie w Telewizji Polskiej. Cieszę się, że pan tu jest, sympatycznie się pan do mnie uśmiecha, ale w telewizji publicznej powiecie, że pewnie miałem niezawiązaną sznurówkę albo coś takiego. Życzę powodzenia i pozdrawiam widzów, jeśli mnie słuchacie
— powiedział.

Na reakcję TVP nie trzeba było długo czekać. Stacja w odpowiedzi na słowa prezydenta podkreśliła, że Karol Nawrocki wielokrotnie otrzymywał zaproszenia do udziału w programach informacyjnych i publicystycznych. Jak zaznaczono, część z nich pozostała bez odpowiedzi lub została odrzucona. Nadawca przypomniał również, że wszystkie oficjalne wystąpienia oraz orędzia prezydenta od momentu zaprzysiężenia są regularnie emitowane na antenach Telewizji Polskiej.

Spór szybko przeniósł się do medialnych komentarzy i wywołał dyskusję o relacjach między głową państwa a publicznym nadawcą — oraz o tym, kto i w jaki sposób kontroluje przekaz trafiający do widzów.