Mroczne kadry obiegły sieć👇

Jeffrey Epstein był amerykańskim finansistą i jednym z najbardziej kontrowersyjnych przestępców w XXI wieku — milionerem, który zbudował fortunę i elitarny krąg znajomości, a jednocześnie prowadził działalność przestępczą na ogromną skalę.

Epstein urodził się 20 stycznia 1953 r. w Nowym Jorku i zaczynał karierę zawodową jako nauczyciel, zanim wkroczył do świata finansów i inwestycji. Z czasem stał się doradcą finansowym zamożnych klientów i założył własną firmę inwestycyjną, zyskując duże wpływy w kręgach bogatych i wpływowych ludzi.

Jednak to nie działalność finansowa przyniosła mu największą sławę — Epstein był skazany za działalność przestępczą związaną z handlem ludźmi i wykorzystywaniem seksualnym nieletnich. W 2008 r. przyznał się do namawiania nieletnich do prostytucji i został skazany na krótką karę więzienia. W 2019 r. ponownie został aresztowany w związku z poważniejszymi zarzutami federalnymi dotyczącymi szerszej siatki handlu seksualnego nieletnimi, ale zmarł w areszcie 10 sierpnia 2019 r. przez powieszenie zanim doszło do procesu.

Sprawa Epsteina wywołała ogromne kontrowersje na całym świecie, m.in. z powodu jego powiązań z elitami politycznymi i gospodarczymi oraz kwestii ujawnionych dokumentów (tzw. „Epstein files”), które rzuciły światło na osoby związane z jego działalnością.

Epstein, fot. EAST NEWS
“Dziewczyny z Dubaju”
„Dziewczyny z Dubaju” to kontrowersyjna polska produkcja filmowa z 2021 r., która wzbudziła szeroką dyskusję zarówno w Polsce, jak i za granicą. Film wyreżyserowała Maria Sadowska, znana m.in. z Sztuki kochania. Historia Michaliny Wisłockiej, a scenariusz powstał w oparciu o książkę Piotra Krysiaka pod tym samym tytułem, opartą na wydarzeniach medialnie określanych jako „afera dubajska”.

Film opowiada historię Emi – młodej, ambitnej kobiety, która marząc o życiu w luksusie i sukcesie, decyduje się wejść do świata ekskluzywnych dam do towarzystwa dla arabskich szejków. Początkowo przyciągnięta blaskiem luksusu i pieniędzy, wkrótce zaczyna werbować do tego świata inne polskie modelki, celebrytki i miss, co prowadzi ją – i bohaterki jej otoczenia – w coraz mroczniejsze rejony rzeczywistości. Film ukazuje kontrast między błyszczącym życiem a jego ciemnymi skutkami i stara się „zdemaskować hipokryzję polskiego show‑biznesu”.

Produkcja trwała od połowy 2020 r., z planem zdjęciowym m.in. w Warszawie i na międzynarodowych planach. W roli głównej jako Emi zobaczymy Paulinę Gałązkę, a u jej boku występują m.in.: Katarzyna Figura, Katarzyna Sawczuk, Olga Kalicka, Anna Karczmarczyk, Giulio Berruti, Józef Pawłowski oraz Jan Englert.

Film pokazuje z jednej strony aspiracje i determinację młodych kobiet, z drugiej – mechanizmy, które potrafią je wykorzystać lub zawieść w pogoni za bogactwem i luksusem. W obsadzie pojawiają się także postaci wspierające fabułę – przyjaciele, rodzina i nowo poznane osoby, które wciągają bohaterkę jeszcze głębiej w świat, którego konsekwencje nie są takie, jakich się spodziewała.

„Dziewczyny z Dubaju” trafiły do kin pod koniec listopada 2021 r. i szybko stały się jednym z bardziej komentowanych filmów w Polsce. Krytycy oceniali go różnie – część chwaliła odwagę poruszenia trudnych tematów, inni wskazywali na chaotyczne tempo w drugiej połowie narracji.

Film pojawił się także na platformach streamingowych, m.in. Netflix oraz Canal+, co pozwoliło mu dotrzeć do szerszej publiczności.

Ledwo Tomasiak wrócił do Polski, a tu taka nagroda. Jest oficjalne potwierdzenie
Czytaj dalej

“Są osoby, które poniosły nie tylko straty finansowe”. Szokujące wyznanie o Agnieszce R. Postawiono jej 13 zarzutów
Czytaj dalej
Epstein w “Dziewczynach z Dubaju”
W jednym z epizodów serialu pojawia się niepokojąca i symboliczna scena, która ma podkreślić mechanizmy kontroli, upokorzenia i dominacji w świecie przedstawionym. Dwie młode bohaterki siadają obok postaci wzorowanej na Jeffreyu Epsteinie (choć w fabule przedstawiony jest on jedynie jako inspiracja czy archetyp wpływowego mężczyzny o mrocznych skłonnościach).

Scena została skonstruowana tak, by pokazać nierówną relację władzy między bohaterkami a tą postacią: dialog jest krótki, napięty i nacechowany milczeniem bohaterów, a ich reakcje — niepewność, dyskomfort, próba zachowania pozorów spokoju — kontrastują z dziwacznymi zachowaniami mężczyzny. Uwagę zwraca przedmiotowy gest, który ma potencjał symboliczny — nie tyle erotyczny, ile instrumentalizujący ciało bohaterki jako element kontroli władzy.

W tle padają sugestie dotyczące elitarnych, wręcz hermetycznych zakupów i akcesoriów z tzw. „rosyjskiego sklepu dla wybranych” — co tworzy atmosferę świata zamkniętego, w którym bogactwo i wpływy zacierają granice między obyczajowością a moralnymi tabu. Mężczyzna każe ocierać się kobiecie o jego buty z “ludzkiej skóry”. 

Również w tej scenie reżyser i scenarzysta wykorzystują rekwizyty (np. symboliczne obuwie czy gesty dotyku), by skomentować związek między luksusem a dehumanizacją — nie po to, by go fetyszyzować, ale by pokazać, jak w przedstawionym uniwersum bohaterki są redukowane do obiektów perspektywy innego, potężniejszego bohatera.

Całość stanowi moment refleksji nad tym, jak władza, pieniądze i presja społeczna mogą wypaczać relacje międzyludzkie, stając się jednym z kluczowych punktów całej opowieści.

DCfLW1Rw