Dziennikarz TVN ujawnia nieznane fakty ws. Iwony Wieczorek. „To mogło wszystko zmienić” Czytaj więcej:

Zaginięcie Iwony Wieczorek od samego początku obciążone było błędami, które — jak twierdzi Jakub Stachowiak — mogą być nie do naprawienia. Dziennikarz nie owija w bawełnę i wprost mówi o zlekceważeniu sprawy przez policję w pierwszych dniach po zaginięciu 19-latki.

— To śledztwo jest obciążone grzechem pierworodnym. Policja na początku po prostu olała sprawę Iwony Wieczorek i trzeba to powiedzieć bardzo mocno — przekonuje Stachowiak. Jego zdaniem, gdyby wtedy działania były prowadzone z pełnym zaangażowaniem, dziś wiele kluczowych dowodów wciąż byłoby dostępnych.

Problemów było więcej. Telefon Iwony rozładował się, a monitoring na trasie jej nocnego przejścia był szczątkowy. Co gorsza, części nagrań nigdy nie zabezpieczono i bezpowrotnie przepadły. — W niektórych miejscach kamery były, ale nikt nie zadbał o to, by szybko zabezpieczyć materiał — dodaje dziennikarz.

Jednym z największych zaniedbań było także niezabezpieczenie billingów telefonicznych osób z najbliższego otoczenia zaginionej. — Gdyby wtedy rzetelnie zbierano dowody, bilingi byłyby dostępne. A po roku one zniknęły i to jest dziś ogromny problem — podkreśla.

Sprawa zaginięcia Iwony Wieczorek od lat budzi ogromne emocje i wciąż pozostaje jedną z największych zagadek kryminalnych w Polsce. Teraz głos zabrał Jakub Stachowiak, dziennikarz „Superwizjera” TVN, który w programie „Kulisy spraw” ujawnił, że istnieje bardzo poważna wersja wydarzeń, przeoczona na początku śledztwa. Chodzi o świadka, który miał skłamać w kluczowej kwestii i do dziś nie ma alibi. — Gdyby tę sprawę wtedy rzetelnie sprawdzono, być może dziś wiedzielibyśmy, co stało się z Iwoną — mówi wprost dziennikarz.

„Grzech pierworodny” śledztwa. Policja zawiodła na starcie
20 wersji, 40 świadków i same znaki zapytania
Świadek bez alibi. Wątek, który mógł zmienić wszystko

„Grzech pierworodny” śledztwa. Policja zawiodła na starcie

Zaginięcie Iwony Wieczorek od samego początku obciążone było błędami, które — jak twierdzi Jakub Stachowiak — mogą być nie do naprawienia. Dziennikarz nie owija w bawełnę i wprost mówi o zlekceważeniu sprawy przez policję w pierwszych dniach po zaginięciu 19-latki.

— To śledztwo jest obciążone grzechem pierworodnym. Policja na początku po prostu olała sprawę Iwony Wieczorek i trzeba to powiedzieć bardzo mocno — przekonuje Stachowiak. Jego zdaniem, gdyby wtedy działania były prowadzone z pełnym zaangażowaniem, dziś wiele kluczowych dowodów wciąż byłoby dostępnych.

Problemów było więcej. Telefon Iwony rozładował się, a monitoring na trasie jej nocnego przejścia był szczątkowy. Co gorsza, części nagrań nigdy nie zabezpieczono i bezpowrotnie przepadły. — W niektórych miejscach kamery były, ale nikt nie zadbał o to, by szybko zabezpieczyć materiał — dodaje dziennikarz.

Jednym z największych zaniedbań było także niezabezpieczenie billingów telefonicznych osób z najbliższego otoczenia zaginionej. — Gdyby wtedy rzetelnie zbierano dowody, bilingi byłyby dostępne. A po roku one zniknęły i to jest dziś ogromny problem — podkreśla.

20 wersji, 40 świadków i same znaki zapytania
Przez lata śledczy badali dziesiątki hipotez. — Kiedy pracowaliśmy nad materiałem z Łukaszem Frątczakiem, doliczyliśmy się aż 20 wersji śledczych — mówi Stachowiak. Każda z nich miała w sobie coś, co mogło wydawać się logiczne, ale jednocześnie każda zawierała elementy, które podważały jej wiarygodność.

Dodatkowym problemem okazali się świadkowie. Na wykrywacz kłamstw trafiło aż 40 osób z bliskiego otoczenia Iwony Wieczorek. Wynik? — Okazało się, że każda z tych osób coś ukrywa. To absolutnie nie ułatwia sprawy — relacjonuje dziennikarz.

Do dziś nie wiadomo, czy były to poważne tajemnice, czy raczej próby zatajenia kompromitujących, ale niezwiązanych bezpośrednio z zaginięciem faktów. — Może chodziło o narkotyki, może o jakieś głupie zachowania tamtej nocy. Tego nigdy nie udało się jednoznacznie ustalić — zaznacza Stachowiak.

Wiele emocji przez lata budził tzw. „człowiek z ręcznikiem”, widoczny na nagraniach z monitoringu. Jednak i ten trop — zdaniem dziennikarza — jest dziś mało prawdopodobny. — Tak naprawdę nigdy nie udało się go namierzyć, ale wszystko wskazuje na to, że nie był sprawcą. Analiza nagrań pokazuje, że dwie godziny później wracał tą samą trasą, spokojny, czysty, w tym samym ubraniu — tłumaczy.

Podobnie było z Pawłem P., ps. „Browarek”. Choć jego zachowanie po zaginięciu Iwony budziło wątpliwości, a on sam usłyszał zarzuty utrudniania śledztwa, dowodów na jego udział w zbrodni nigdy nie znaleziono. — Policja inwigilowała go latami. Gdyby był zamieszany w zabójstwo, jakieś dowody by się znalazły — ocenia Stachowiak.

Najbardziej poruszające słowa padły jednak pod koniec rozmowy. Jakub Stachowiak przyznał, że istnieje jedna wersja wydarzeń, którą bardzo poważnie brano — lub nadal bierze — pod uwagę, a która została przeoczona na początku śledztwa.

Jest świadek, który skłamał w bardzo poważnej sprawie dotyczącej Iwony Wieczorek i nie ma alibi — ujawnia dziennikarz. Jak dodaje, gdyby udało się dokładnie ustalić, jaką rolę ta osoba odegrała tamtej nocy, sprawa mogłaby zostać rozwiązana już dawno temu.

Stachowiak podkreśla, że redakcja „Superwizjera” celowo nie poruszała tego wątku publicznie. — Zrobiliśmy to świadomie, żeby nie schrzanić sprawy. Prokuratura na pewno nie jest zadowolona, że takie informacje wypływają do mediów — mówi.

Dziennikarz nie ma jednak złudzeń co do losu Iwony. — Możemy ze stuprocentowym prawdopodobieństwem założyć, że Iwona Wieczorek nie żyje — zaznacza. Jego zdaniem odnalezienie ciała mogłoby być kluczem do postawienia komuś zarzutów. Bez tego śledztwo wciąż będzie krążyć wokół kolejnych, często sprzecznych wersji.

Czy prokuratura rzeczywiście wróciła do przeoczonego wątku? Czy kłamstwo świadka okaże się brakującym elementem tej układanki? Jedno jest pewne — sprawa Iwony Wieczorek wciąż kryje tajemnice, które mogą wstrząsnąć opinią publiczną.