Dramatyczne wyznanie

Sport zawodowy kojarzy się z hartem ducha i nieustannym pasmem sukcesów, ale historia Cariny Edlinger pokazuje, że za podium często kryje się brutalna rzeczywistość, o której kibice nie mają pojęcia. Choć dziś zawodniczka startuje w barwach Czech i ma już na koncie srebro w sprincie biathlonowym wywalczone podczas igrzysk we Włoszech, jej sportowa biografia jest naznaczona traumą z poprzednich lat. To, co dla świata było triumfem, dla niej stało się emocjonalnym dnem.

Punktem zwrotnym w jej karierze nie były wcale ostatnie sukcesy, ale igrzyska w Pekinie w 2022 roku. To właśnie tam, mimo zdobycia złota, rozegrał się jej osobisty dramat. Zamiast radości z najważniejszego odznaczenia w karierze, Edlinger mierzyła się z sytuacjami, które nigdy nie powinny mieć miejsca w profesjonalnym sporcie. Szczegóły tych zdarzeń jako pierwszy ujawnił magazyn „Forbes Austria”, wyciągając na światło dzienne kulisy funkcjonowania w austriackiej kadrze. Okazało się, że zawodniczka była poddawana ogromnej presji i traktowana w sposób, który całkowicie odebrał jej radość z uprawiania biathlonu.

Decyzja o zmianie reprezentacji nie była więc kaprysem, ale walką o przetrwanie i zdrowie psychiczne. Przejście do czeskiego zespołu pozwoliło jej odciąć się od toksycznego środowiska, które niemal doprowadziło do zakończenia jej kariery. Dzisiejsze wyniki we Włoszech są dowodem na to, że zmiana barw narodowych była jedynym słusznym wyjściem. Edlinger udowadnia, że można wrócić na szczyt, nawet gdy system, który powinien wspierać sportowca, zawodzi na całej linii. Złoto z Pekinu pozostaje w jej gablocie, ale to obecne srebro smakuje zupełnie inaczej – jest symbolem odzyskanej wolności i spokoju.

Znana paraolimpijka z dramatycznym wyznaniem
To, co wydarzyło się w Pekinie, miało być zwieńczeniem lat wyrzeczeń, morderczych treningów i walki z własnym ciałem. Carina Edlinger, austriacka biegaczka narciarska, wróciła z Chin ze złotym medalem paraolimpijskim, ale cena tego kruszcu okazała się niemożliwa do udźwignięcia. Dopiero niedawno świat dowiedział się, że pod uśmiechem zwyciężczyni krył się niewyobrażalny dramat. Sportsmenka wyznała, że podczas igrzysk została zgwałcona. Ta informacja rzuca zupełnie inne światło na to, jak postrzegamy sportowe sukcesy i co dzieje się za zamkniętymi drzwiami luksusowych wiosek olimpijskich.

Momentem, który wywarł ogromne piętno na jej życiu, był gwałt, którego ofiarą padła dwa tygodnie przed paraolimpijskim zwycięstwem w 2022 roku, co doprowadziło do ciężkiej traumy. Dzięki sile woli i wizualizacjom zdołała wrócić na ścieżkę sukcesu i odzyskać osobiste szczęście. – czytamy w artykule

Edlinger nie jest osobą, która szuka litości. Od lat zmaga się z chorobą Stargardta, która systematycznie odbiera jej wzrok. Schorzenie to zaatakowało ją w wieku nastoletnim, zmuszając do przewartościowania całego życia. Wybrała sport, w którym odnosiła sukcesy dzięki niesamowitej determinacji i pomocy przewodników. Jednak to, co spotkało ją w Chinach, nie miało nic wspólnego z rywalizacją sportową. To była brutalna przemoc, która sprawiła, że najważniejsze trofeum w jej karierze stało się symbolem największego upodlenia. W rozmowie z mediami Austriaczka przyznała, że od tamtej pory nienawidzi swojego złotego medalu. Przedmiot, o którym marzy każdy sportowiec, w jej przypadku wylądował w ciemnym kącie, a ona sama nie potrafi na niego patrzeć bez fizycznego bólu.

W ciągu tych wszystkich lat, także w austriackim sporcie, przeżyłam bardzo mroczne chwile. Bardzo, bardzo mocno przez to cierpiałam — wyznała

System opieki nad sportowcami często skupia się wyłącznie na wynikach, czasach i kondycji fizycznej. Przypadek Cariny pokazuje jednak, jak bardzo dziurawa jest sieć bezpieczeństwa psychicznego. Po powrocie do domu mistrzyni nie świętowała. Zamiast tego rozpoczęła walkę o przetrwanie, trafiając pod opiekę specjalistów. Trauma była tak silna, że codzienne funkcjonowanie stało się wyzwaniem przekraczającym jej siły. Co ciekawe, w procesie wychodzenia z mroku kluczową rolę odegrał nie człowiek, a zwierzę. To pies przewodniczek stał się dla niemal niewidomej kobiety jedynym stałym punktem odniesienia i powiernikiem, który pozwolił jej poczuć się bezpiecznie we własnym domu.

Na zewnątrz byłam odnoszącą sukcesy młodą dziewczyną, która wygrywała wszystko, co możliwe, ale to, co czuje człowiek kryjący się za tą maską, to była zupełnie inna sprawa. -przyznała

Koniec z noszeniem butelek do automatu. Ta usługa może ułatwić życie tysiącom rodzin
Czytaj dalej

Włodzimierz Czarzasty reaguje na pomysł Nawrockiego ws. SAFE. Ostrzegł prezydenta
Czytaj dalej
Jak Carina poradziła sobie z traumą?
Historia Edlinger to nie tylko opowieść o krzywdzie, ale też o instytucjonalnej ciszy. Często zapominamy, że wielkie imprezy sportowe to nie tylko stadiony i błyski fleszy, ale też miejsca, gdzie dochodzi do nadużyć, o których rzadko mówi się głośno ze względu na wizerunek federacji czy państw-organizatorów. Carina zdecydowała się przerwać milczenie nie po to, by budzić litość, ale by pokazać, że zdrowie psychiczne jest ważniejsze niż złoto. Jej powrót do sportu był możliwy tylko dzięki radykalnemu odcięciu się od tamtych wydarzeń i długotrwałej terapii.

Z psychologicznego punktu widzenia bardzo dużo pracowałam nad słowem “Chiny” – przyznała

Dziś Austriaczka stara się odbudować swoje życie, choć piętno Pekinu zostanie z nią na zawsze. Jej postawa pokazuje, że bycie mistrzem to nie tylko wygrywanie biegów, ale też odwaga, by nazwać zło po imieniu, nawet jeśli oznacza to odarcie sportowego święta z całej jego magii. Złoty medal z Pekinu pozostaje dla niej martwym przedmiotem, przypominającym o nocy, która zmieniła wszystko. To brutalna lekcja dla kibiców i działaczy: za każdym wynikiem stoi człowiek, którego godność jest warta znacznie więcej niż jakiekolwiek miejsce na podium.

Na szczęście przeżyłam to wszystko, za co dziękuję także mojemu psu — on wniósł z powrotem bardzo dużo światła do mojego życia — mówi Edlingerowa.

Czy w przyszłości mechanizmy ochrony zawodników na tak wielkich imprezach zostaną poprawione? Trudno powiedzieć. 

Po Chinach byłam przez 14 tygodni na terapii, poszłam tam prosto z igrzysk paraolimpijskich. Mówię o tym, ponieważ o zdrowiu psychicznym właściwie nikt nie rozmawia. Wtedy każdy mówi: ‘przecież jesteś chory psychicznie’. Większość ludzi po prostu nie rozumie, że za sportowcem stoi człowiek. – przyznała sportowczyni

Wiadomo jednak, że głos Cariny Edlinger to ważny krok w stronę odczarowania tabu, jakim jest przemoc seksualna w świecie profesjonalnego sportu. Jej historia to dowód na to, że najtrudniejszy bieg w życiu często odbywa się nie na trasie narciarskiej, ale w głowie, gdy trzeba zmierzyć się z demonami przeszłości.

Tagi: