Jest decyzja Putina

Donald Trump ogłosił, że Władimir Putin przyjął zaproszenie do Rady Pokoju, co wywołało falę komentarzy w kuluarach forum w Davos. Prezydent USA argumentuje, że do skutecznego rozwiązywania konfliktów potrzebny jest udział wszystkich stron, dlatego zaprosił ponad sześćdziesięciu światowych liderów. Z kolei strona rosyjska zachowuje większą powściągliwość, informując o konieczności szczegółowej analizy statutu organizacji przez tamtejsze MSZ. Putin zasugerował jednak, że Rosja mogłaby przekazać miliard dolarów na cele Rady, pod warunkiem wykorzystania zamrożonych aktywów finansowych, co stawia zachodnich dyplomatów w wyjątkowo trudnej sytuacji negocjacyjnej.

Ambitne cele i specyficzne zasady członkostwa
Rada Pokoju to nowatorska instytucja, której głównym celem ma być stabilizacja Strefy Gazy oraz aktywne wygaszanie innych punktów zapalnych na mapie świata. Dokumenty ujawnione przez media sugerują, że Donald Trump planuje objąć funkcję dożywotniego prezesa z bardzo szerokim zakresem uprawnień wykonawczych. Państwa zainteresowane udziałem w tym gremium mogą wybierać między trzyletnią kadencją a statusem stałego członka. Ten drugi przywilej wiąże się jednak z koniecznością wpłacenia ogromnej kwoty przekraczającej miliard dolarów. Jak dotąd chęć przystąpienia do tej elitarnej grupy wyraziło zaledwie dziesięć państw, choć lista może się szybko wydłużyć.

Mimo bliskich relacji z amerykańską administracją, Polska podjęła decyzję o nieprzystępowaniu do Rady Pokoju w pierwszym możliwym terminie. Marcin Przydacz, szef prezydenckiego Biura Polityki Międzynarodowej, ogłosił w środowy wieczór, że Warszawa nie złoży podpisu pod dokumentem podczas czwartkowej ceremonii w Davos. Choć polskie władze wyrażają zainteresowanie samą ideą współpracy na rzecz pokoju, to obecny kształt karty budzi zbyt wiele wątpliwości natury formalnej. Brak natychmiastowej akcesji nie oznacza całkowitego odrzucenia propozycji, lecz sygnał, że Polska potrzebuje więcej czasu na rzetelną ocenę korzyści oraz potencjalnych zagrożeń płynących z członkostwa.

Utworzenie Rady Pokoju wywołuje liczne debaty nad jej wpływem na dotychczasowy system organizacji międzynarodowych, takich jak ONZ. Krytycy wskazują na bezprecedensowy model finansowania oraz dominującą rolę amerykańskiego prezydenta, co może prowadzić do nowej formy unilateralizmu w polityce zagranicznej. Z drugiej strony, zwolennicy projektu widzą w nim szansę na przełamanie wieloletnich impasów w najbardziej zapalnych regionach świata. Wynik czwartkowych podpisów w Davos pokaże, czy wizja Trumpa zyska realne poparcie, czy pozostanie jedynie ambitnym planem. Ostateczna decyzja wielu mocarstw zależeć będzie od tego, jak Rada poradzi sobie z pierwszymi wyzwaniami w obszarze Bliskiego Wschodu.