Co dzieje się z bliźniakami po śmierci Barbary Sienkiewicz? Od nagłego zgonu minęły prawie 2 lata Czytaj więcej:

Historia Barbary Sienkiewicz od samego początku nie była „zwyczajna”, o ile w dzisiejszym świecie cokolwiek można jeszcze tak nazwać. Gdy w 2015 roku, będąc w wieku 60 lat, powitała na świecie Anię i Piotrusia, stała się bohaterką narodowej debaty, która przetoczyła się przez Polskę z siłą cyklonu. Media ochrzciły ją mianem „najstarszej matki w Polsce”, a każdy jej krok był analizowany przez etyków, lekarzy i – co najbardziej bezlitosne – przez anonimowych internautów. Sienkiewicz, aktorka znana z ról epizodycznych i pracy w dubbingu, nagle zagrała rolę swojego życia, stając się twarzą dyskusji o granicach biologii i prawie do szczęścia.

Przez lata Barbara Sienkiewicz udowadniała, że wiek to tylko liczba, a miłość do dzieci nie zna metryki. Jednak nagła śmierć aktorki w czerwcu 2024 roku zostawiła dzieci w sytuacji, której boi się każdy rodzic – w całkowitej próżni, bez najbliższej osoby i bez jasno wytyczonej ścieżki na przyszłość.

Prawny rebus i pusta kartka po testamencie
Największym problemem, z jakim musiał zmierzyć się sąd po odejściu Barbary Sienkiewicz, był brak testamentu. W świecie idealnym każdy z nas ma przygotowany „plan B”, ale życie aktorki, pełne wyzwań dnia codziennego, najwyraźniej nie pozwoliło jej na sformalizowanie ostatniej woli. Efekt? Ania i Piotruś, zamiast trafić prosto pod skrzydła kogoś bliskiego, wylądowali w placówce opiekuńczej. Dla dziesięciolatków, którzy właśnie stracili cały swój świat, był to cios dodatkowy, potęgujący traumę.

Nagłe sieroctwo dzieci „najstarszej matki” wywołało falę empatii, jakiej dawno nie widzieliśmy. Do urzędów i mediów zaczęły zgłaszać się osoby gotowe przyjąć bliźnięta pod swój dach – od dalekich znajomych po zupełnie obcych ludzi poruszonych ich losem. Sąd musiał jednak działać z chirurgiczną precyzją, oddzielając chwilowy odruch serca od realnej zdolności do zapewnienia dzieciom stabilizacji na lata. Brak testamentu skomplikował procedury, ale jednocześnie zmusił system do głębokiej analizy tego, co dla Ani i Piotrusia będzie naprawdę najlepsze, a nie tylko najszybsze.

Cisza, która daje bezpieczne schronienie
Ostateczne rozstrzygnięcie sądu przynosi ulgę, choć dla łowców sensacji może być rozczarowaniem. Opiekę nad rodzeństwem przejął pełnomocnik prawny, co – jak podkreślają osoby znające sprawę – jest rozwiązaniem zgodnym z wolą, którą Barbara Sienkiewicz wyrażała nieformalnie za życia. Najważniejszą wiadomością jest jednak to, że tożsamość opiekuna oraz miejsce pobytu dzieci pozostaną utajnione. To dojrzała i jedyna słuszna decyzja. Po latach bycia „dziećmi TEJ aktorki”, Ania i Piotruś w końcu zyskali prawo do prywatności, na które zasługuje każdy dziesięciolatek.

„Tożsamość tej osoby pozostanie utajniona z racji na dobro dzieci, jak udało się ustalić Światu Gwiazd”.

Ta klauzula tajności to swoisty mur obronny przed medialnym szumem, który towarzyszył im od pierwszego oddechu. Pełnomocnik ma zapewnić im nie tylko dach nad głową, ale przede wszystkim spokój i normalność, której tak bardzo potrzebują po stracie mamy.